Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

Αγιασμός


Όπως η παρουσία του Χριστού αγιάζει το περιβάλλον, έτσι και η παρουσία ενός αληθινού Χριστιανού αγιάζει τον στενό ή τον ευρύτερο κύκλο του. Αυτός ο αγιασμός δεν συντελείται κατά μαγικό τρόπο. Έχει σχέση:
  • Με τη ζωή, που είναι προσεκτική και λάμπει "πάσι τοις εν τη οικία"
  • Με την προσευχή, που περιλαμβάνει όλους τους συγγενείς και φίλους
  • Με τη συμπεριφορά, που κάθε λόγος της είναι "άλατι ηρτυμένος"
  • Με τη χάρι του Θεού, ο οποίος κάνει "μικρά ζύμη" να ζυμώση "όλον το φύραμα".
[Αρχ. Δανιήλ Αεράκη. Η Α΄ προς Κορινθίους Επιστολή 
του Αποστόλου Παύλου, 2003. Σελ. 247]

Κυριακή, 5 Ιουνίου 2016

Μνήμη θανάτου



"Ὁ Κύριος σκεπτόταν τὰ παθήματά του καὶ τὸν θάνατό του. Ἐμεῖς, μολονότι βλέπουμε καθημερινὰ τὴν παρουσία τοῦ θανάτου, δὲν θέλουμε νὰ τὸν σκεπτώμαστε καὶ κάνουμε ὅ,τι μποροῦμε γιὰ νὰ τὸν λησμονήσουμε. Ἀλλὰ ὁ θάνατος θὰ ἔλθῃ, εἴτε τὸν σκεπτόμαστε εἴτε ὄχι. Εἶναι λοιπὸν πολύ προτιμότερο καὶ ὠφελιμώτερο νὰ τὸν σκεπτώμαστε συχνὰ καὶ νὰ τὸν μελετοῦμε. Ἡ συνεχὴς μνήμη καὶ μελέτη τοῦ θανάτου μᾶς προφυλάσσει ἀπὸ τὴν προσκόλλησι στὰ γήινα μὲ ὅλες τὶς δυσάρεστες συνέπειές της, μᾶς συγκρατεῖ ἀπὸ πάθη καὶ κακίες, ἀπὸ ἔχθρες καὶ μίση, μᾶς ἐξοικειώνει μὲ τὴν πραγματικότητα, μᾶς προετοιμάζει γιὰ τὴν αἰωνιότητα."
[π. Κων. Παπαγιάννη. Ομιλίες στο κατά Λουκάν ευαγγέλιο (υπό έκδοση)]

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Διακυβέρνηση



"Θαυμαστὲς πράγματι οἱ βουλὲς τοῦ Κυρίου. Οἱ ἄνθρωποι καταστρώνουν σχέδια καὶ τὰ ἐκτελοῦν, νομίζοντας ὅτι αὐτοὶ κυβερνοῦν τὸν κόσμο· καὶ πολὺ συχνὰ ἀντιστρατεύονται στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Στὴν πραγματικότητα ὅμως αὐτὸς κυβερνᾷ τὰ πάντα. Ὁ ἐγωισμὸς τοῦ ἀνθρώπου δὲν εἶναι ἱκανὸς νὰ ἀνατρέψῃ τὰ σχέδια τοῦ Θεοῦ. Εἴτε τὸ θέλουμε εἴτε ὄχι, τὸ σχέδιό του ὑπηρετοῦμε. Αὐτός, χωρὶς νὰ παραβιάζῃ τὴν ἐλευθερία μας, κατευθύνει τὶς πράξεις μας ἔτσι, ὥστε τὰ ἀποτελέσματά τους νὰ εἶναι πάντα σύμφωνα μὲ τὸ θέλημά του. Πολλοὶ βέβαια στενοχωροῦνται ἀκούοντας ὅτι τοὺς κυβερνᾷ ὁ Θεός, γιατὶ νομίζουν ὅτι χάνουν τὴν ἐλευθερία τους. Θὰ πρέπῃ ὅμως μᾶλλον νὰ χαιρώμαστε γι᾿ αὐτό. Γιατὶ ἡ κυβέρνησις τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι παράλογη καὶ τυραννική· εἶναι κυβέρνησις πάνσοφη καὶ πανάγαθη. Καὶ ποιὸς δὲν θὰ ἤθελε νὰ ἔχῃ ἕναν τέτοιο κυβερνήτη, κάτω ἀπὸ τὴ σκέπη τοῦ ὁποίου θὰ αἰσθάνεται ἀσφαλὴς καὶ εἰρηνικός;"

[π. Κων. Παπαγιάννη. Ομιλίες στο κατά Λουκάν ευαγγέλιο (υπό έκδοση)]

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016

Λύπη θεϊκή



"Πόσο πρέπει νὰ μᾶς συγκινήσῃ ἡ λύπη τοῦ Κυρίου στη Γεθσημανή! Λυπήθηκε ἐκεῖνος, γιὰ νὰ χαροῦμε ἐμεῖς. Κατελήφθη ἐκεῖνος ἀπὸ ἀδημονία καὶ ἀγωνία, γιὰ νὰ μὴ καταλαμβανώμαστε ἐμεῖς ἀπὸ ἀνήσυχη στενοχώρια, ποὺ πολλὲς φορὲς φθείρει τὴν ὑγεία καὶ συντομεύει τὴ ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου. Τί εἶναι ἄλλωστε οἱ δικές μας θλίψεις καὶ στενοχώριες μπροστὰ στὴ θλῖψι τοῦ Κυρίου; Τὰ αἴτια ποὺ προκαλοῦν τὶς δικές μας λῦπες, ὅσο κι ἂν φαίνωνται μεγάλα καὶ σοβαρά, εἶναι ἀσήμαντα μπροστὰ σ᾿ ἐκεῖνα ποὺ προκάλεσαν τὴ λύπη τοῦ Κυρίου. Καὶ ἐπὶ τέλους, ὅπως εἶπε ὁ εὐγνώμων λῃστής, «ἡμεῖς ἄξια ὧν ἐπράξαμεν ἀπολαμβάνομεν· οὗτος δὲ οὐδὲν ἄτοπον ἔπραξεν» (Λουκ. κγ΄ 41). Ὅταν λοιπὸν καταλαμβάνῃ λύπη καὶ στενοχώρια τὶς ψυχές μας, ἂς θυμώμαστε τὴ λύπη τοῦ Κυρίου· αὐτὸ θὰ μᾶς παρηγορῇ καὶ θὰ μᾶς ὁπλίζῃ μὲ ὑπομονὴ μεγάλη γιὰ τὴν ἀντιμετώπισι τῶν θλίψεων."

[π. Κων. Παπαγιάννη. Ομιλίες στο κατά Λουκάν ευαγγέλιο (υπό έκδοση)]