Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2009

Οι ντερβίσηδες του πνεύματος


‘Οι άνθρωποι που είχανε μέσα τους τη σπίθα την πνευματική, ζήσανε σαν ντερβίσηδες. Και πώς μπορούσε να γίνει αλλοιώς, αφού οι φροντίδες της ζωής τραβάνε προς τα κάτω τον άνθρωπ
ο που γεννήθηκε για να πετά ψηλά σαν αητός; Αν επιδοθεί στα συνηθισμένα και στα πρακτικά, πώς θα βρει τον καιρό να καταγίνει με τα πνευματικά; Κάποιοι επιχειρήσανε να τα συμβιβάσουνε, με την απόφαση να κερδίσουνε πρώτα λεφτά, κι ύστερα να αφοσιωθούνε λεύτερα στα πνευματικά, μα βουλιάξανε μέσα στην πεζότητα για πάντα: «Ου δύνασθε δυσί κυρίοις δουλεύειν, Θεώ και μαμωνά»’.

[Φ. Κόντογλου, Οι πνευματικοί άνθρωποι αληθινοί ντερβίσηδες.
Από τη συλλογή ‘Μυστικά Άνθη’, Αστήρ 1977, σ. 124
]

1 σχόλιο:

Λήμνος είπε...

Τελικά αυτό που μετράει στη ζήση μας είναι το τι είναι γραμμένο μέσα βαθιά στα φυλλοκάρδια μας. Αν ανοίξει κάποιος την καρδιά μας τι θα διαβάσει: "Χριστέ μου, ελέησέ με" ή "Λεφτά, λεφτά, περισσότερα λεφτά!". Αυτό, πέρα από το τι θέλουμε να δείχνουμε.