Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Δε θέλω του κισσού


Δε θέλω του κισσού το πλάνο ψήλωμα

Σε ξένα αναστυλώματα δεμένο.
Ας είμαι ένα καλάμι, ένα χαμόδεντρο,
Μα όσο ανεβαίνω μόνος ν’ ανεβαίνω.

Δε θέλω του γυαλιού το λαμπροφέγγισμα
Που δείχνεται άστρο με του ήλιου τη χάρι.
Θέλω να δίνω φως από τη φλόγα μου,
Κι ας είμαι κι ένα ταπεινό λυχνάρι.

[Γ. Δροσίνης, από τη συλλογή ‘Φωτερά Σκοτάδια’, 1915]

Δεν υπάρχουν σχόλια: